कविता : रातो मान्छे र मौन

Last Updated Date:

  • देवेन्द्रकिशोर ढुंगानाहामी सम्भावनाका घेराभित्र
    मौनता साँधेर बाँचेका छौ
    आत्म दाह र पराधिनताको बिरुध्द
    युद्ध लडनुको बिकल्प
    अनगिन्ति मौनतालाई कुल्चेर
    छाती थापी दिने हाम्रो स्वाभिमान
    र बहादुरीको
    बर्चस्वलाई बचाउन बाहेक
    हामीसँग
    जड शान्ति र बुध्दको समर्पण
    मण्डित छ ।
    राता मान्छेहरु पाइतालाहरुमा
    सास फुकेर
    संघर्षशील यात्रामा
    मनभरी आँधी सल्काएर
    अनन्त दौडसम्म
    अनिवार्य मौन भई दिनु पर्ने ।
    स्मृतिलाई रातो खोपीमा राखेर
    मृत्यु वरण गर्नुपर्ने
    सम्पूर्ण आकाँक्षाको गहिराईभित्र
    नजन्माऊ महाभारतका प्रहरहरु
    दुर्घटनामा मर्नेहरु अस्वीकार्य
    स्वच्छताभित्र पनि दुर्गन्धित छ।
    हामीलाई अँध्यारोमा साटासाट हुने
    मौनतालाई सजाउनु छ
    मौनलाई भावनाको कदरमा टाँगेर
    मौनतालाई सम्मान दिनु पर्ने
    बन्चरोले घुँडा ताक्ने हाम्रो परम्परा
    र जड्यौरीलाई
    खापैखापमा थन्काएर
    छाती थापी दिनु पर्ने
    हाम्रो बहादुरी
    बम, गोला र बारुदले
    अब समयलाई बदल्न
    एक पटक बेस्सरी धक्का दिन उठौं।
    – भद्रपुर (झापा )

यो सामग्री सेयर गर्नुहोस

तपाईलाई माथिको समाचार/लेख कस्तो लाग्यो ? प्रतिक्रिया दिनुहोस ।
Top